Artikelen

 

Peter Ouwerkerk “Componeren is het zout in de pap van mijn bestaan.” Een gesprek met Jan Welmers
Het ORGEL 102 (2006), nr. 6, 21-26 [samenvatting]

 

Foto: Peter Ouwerkerk
Vorig jaar ontving Jan Welmers de Sweelinckprijs voor zijn gehele oeuvre. Het orgel speelde altijd een centrale rol in zijn leven; hij componeerde talloze werken voor het instrument, won in Bolsward het Improvisatieconcours en leidde vele organisten op, waarbij nieuwe muziek altijd een centrale plaats innam. Geboren en opgegroeid in een muzikaal gezin, studeerde Welmers orgel bij Wim van Beek en Cor Kee. Bij deze laatste lag het accent vooral op improvisatie, en toen Kee merkte dat Welmers graag componeerde, adviseerde hij hem bij Kees van Baaren compositie te gaan studeren. Al deze docenten hadden een belangrijke invloed op Welmers' ontwikkeling. Welmers beijverde zich altijd voor het improviseren in de orgelopleiding, met name toen vanaf de 80-er jaren de historische uitvoeringspraktijk dit metier steeds meer wegdrukte. De situatie in Utrecht in de tijd dat hij er lesgaf was ideaal: er was een verregaande samenwerking tussen de collega's, tot aan het uitwisselen van studenten toe. Welmers twijfelt aan de noodzaak tot verdere ontwikkeling van het orgel; de mogelijkheden van het instrument zijn volgens hem nog lang niet uitgeput. Meer ziet hij in het combineren van elektronica en orgel, waarbij de orgelklank 'live' kan worden gefilterd en vervormd. Na zijn pensionering als docent en organist van de Stevenskerk in Nijmegen wijdt Welmers zich aan het componeren ("het zout in de pap van mijn bestaan") en het op verzoek begeleiden van uitvoeringen van zijn composities. Hij doet dat graag en vindt dat zijn verantwoordelijkheid als componist verder strekt dan slechts het afleveren van een compositie.