Artikelen

 

Peter van Dijk De Monarke in de Boogkerk te Amersfoort
Het ORGEL 97 (2001), nr. 1, 19-21 [samenvatting]

 

Op haar website prijst Johannus, fabrikant van elektronische orgel-imitaties, haar topmerk Monarke aan: ‘Het Monarke-orgel biedt een klankkwaliteit die niet onderdoet voor een doorsnee pijporgel.’ Ik bezocht de Monarke in de Boogkerk te Amersfoort.

Deze Monarke telt 24 registers en kostte 50.000 gulden. Het instrument heeft, anders dan veel andere exemplaren van hetzelfde merk, geen pijpenfront. Dat is ‘eerlijk’: het is tenslotte geen pijporgel. Positief is ook de keuze voor natuurlijke materialen voor de klavieren; spelen op plastic is een gruwel. De vorm van de registerknoppen zijn enigszins kitscherig historiserend. De tonen komen links en rechts uit de kast, alsof er sprake is van een C- en Ciskant: de laagste tonen komen dus merkwaardigerwijs ook uit het kleine torentje links.

Dit instrument lijkt aanmerkelijk meer op een orgel dan een Heijligers van twintig jaar geleden. De aanspraak is evenwel niet soepel, het frequentiespectrum ‘star’. Grootste bezwaar is dat de klank duidelijk hoorbaar door een elektronische bron wordt voortgebracht. De fluitregisters zijn nog het best, de prestanten zijn in aanspraak en levendigheid beslist niet ‘echt’ genoeg. Het plenum ontbeert glans.

Als het met elektronica nadoen van alle complexe interacties die in een orgel optreden al mogelijk zou zijn, is dat in ieder geval zo peperduur dat er geen reden is om zulks te doen.


Lijst met websites voor "klassieke" electronische orgels